Bakasyon

Alexia. No, hindi ko siya pinsan. Hindi ko rin siya kaibigan, or kung sino man. Hindi nga niya 'ko kilala e. Yata. Libro 'yan. HAHA. Yeah, libro uli! :)) Nakatapos na naman ako, pero this time, true story. Alexia is a 14-year old Spanish girl who died of Ewing's sarcoma, or most likely known as bone cancer. I was very much moved by this story. Throughout the battle, hindi siya nawalan ng pag-asa kay God. Hindi nga raw nawala yung ngiti niya. Namatay siya nung December 5, 1985. Ayun. Share ko lang. Ang dami ko lang kasing natutunan sa kanya, tapos in the end, alam naman ng pamilya niya na dumeretso siya sa langit tapos masaya na naman rin siya kasama ang Diyos. Marami rin palang natuwa sa storya niya noon, kaso nga luma na. Sa totoo lang, ninakaw ko lang 'tong libro sa kapatid ni Mommy sa La Union pa, dinala ko pauwi. Sinubukan kong magsearch pa tungkol sa kanya kaso ibang language na yung mga nakikita ko. Spanish ata or Portuguese. Ayun nga. Alexia: A Story of Joy and Heroism in Suffering, Fr. Michael Monge. :DDDD

Photo credits:http://www.alexiagb.org/ Thank you so much. :D

Daddy ni Mommy, Angel

Baguio. Unexpectedly (wow), nagpunta kami ng Baguio. HAHA. Nagcelebrate kami ng Christmas sa La Union nga, kaso sa ibang bayan, dun kami sa bahay ng ibang relatives nagpunta nung 25. Ang daaaaming food. Nahiya lang akong kuhanan ng picture lahat. Haha. After ng celebration, andun kami sa kitchen lahat, tapos nagtatawanan lang, then biglang may nagpasok ng idea na magBaguio raw. Sakto kasi katatanggap lang ng mga aguinaldo. Okay. Ayun, sasama lang daw yung may pera, then kkb, basta ganun. Tawa lang kami. Pagkauwi inisip ni Mommy, pano nga raw ba kung pumunta kami ng Baguio. May kasalanan nga pala ako. Ako kasi naglagay ng mga damit sa bag naming magkakapatid. Kulang-kulang pala. Hahahahaha, pero ang laking galit sakin ni Mommy. Nakakita siya ng pantalon ng bunso namin, ewan kung san pero nakakita nga siya tapos tuwang-tuwa yung iba kong mga kapatid. Parehas kami ng size ng kapatid ni Mommy kaya wa-problema ako. The next day edi punta nga kami. Ordinary bus. Ang saya ehh. :DD Binuksan ko lang yung bintana kasi ang lamig nga. Pinasara sakin ng kapatid ko tsaka ng ninang ko kasi ewan. Matutulog ata sila pero ang lamig daw. Lipat ako sa upuan ni Mommy. Bukas din naman yung bintana. Dun talaga ako nanginig. Pagbaba namin ng bus nagsimula na akong sipunin. Nalaman kong twelve degrees pala ang temperature. SM Baguio lang pakay namin.


'Yan lang mga naisip kong i-share. Ang dami ko nang nagawa pero wala pa rin akong idea pang-poem. Pshhhh. Mag-iisip na muna ako. Byeeee!

Josh Groban Soundtrip.

Rakenrol. \m/

At dahil blocked na muna ang Facebook sa PC namin ngayon, nawalan ako ng gana. Haha. Don't know why I can't do projects without it. :))) Yeah, baligtad e. 'Eto lang kinalabasan ng boredom ko, haha. Self-absorption.

Okay. Haha. May inaway na naman ako. T.T Pano kasi e... :( Hindi pa nga ako nagsosorry dun sa isa, may dinagdag pa akong dalawa. Oh well. I don't know what I'm doing with my life. Bahala na po. Pshhh. May misa pa naman bukas, may mabigat akong dinadala. XD Alam ko, mababaw ako, sorry. Ganyan e.

Here's what I'm listening to now :) :

♫ Don't give up, it's just the weight of the world,
    When your heart's heavy I, I will lift it for you.

Don't give up because you want to be heard,
If silence keeps you, I, I will break it for you.

Everybody wants to be understood
Well I can hear you.
Everybody wants to be loved.
Don't give up
Because you are loved.

Don't give up, it's just the hurt that you hide,
When your lost inside I, I will be there to find you.

Don't give up, because you want to burn bright.
If darkness blinds you, I, I will shine to guide you.

Everybody wants to be understood.
Well I can hear you.
Everybody wants to be loved.
Don't give up
Because you are loved.

You are loved, don't give up.
It's just the weight of the world.
Don't give up, everyone needs to be heard.
You are loved. ♪


Guess the title. Haha, hindi ba obvious? :)) Sinipag ako at tinype 'to mano-mano. Natapos na nga e, Alejate na. HAHAHA. Habang tina-type ko, nawala galit ko, sana hindi sila galit. o_o
Makapag-sorry na nga bukas. Sana patawarin ako.

Happy dinner!

Biyernes

←This is me. :)))))) Ayoko talaga sa resistensya ko. Haha, anyway, staying up para 'dun sa HTML, my all-time favorite topic. Hahahaha. I have my usual problem, resizing photos. Need help.

Akala ko dahil Friday ngayon masaya, hindi pa rin pala. Hahaha. Wooooo. Sarap tumawa e. So BV. Ang pangit pa ng pinakita kong ugali sa kung sinu-sino. Pshhhh.

Puro ako S ngayon. Lucky letter? Kung numero ka lang, itataya kita sa lotto. Yatata... yatata... yatata. That's all what I keep hearing today. J*******! I hate ya. You keep on killing me, nakaka-enjoy ba? Hmp.

'Eto na talaga. Hahaha. Wooo. Okay. Magsisimula na nga ako. :)
Jumila! Kung mabasa mo 'to (kahit alam kong hindi, nagbabakasakali lang) bukas na ako mag-uunli. :D Okie? Sorry ah. XD
YAM! Wala lang. :D Sana nakauwi ka nang maayos. Hahaha. Alabyü.

Heads up for hope. LOL.

I don't know where to start! :'( Naiiyak na naman ako sa HTML, ang dameeeeee, ta's malapit na ang deadline, oh my. :O Lahat naghahalo-halo na sa utak ko, I'm going to explode a few minutes from now. Grrrr.
Anyway, God will help. :)

Psalms 27:8-10 NKJV. When You said, "Seek My face," My heart said to You, "Your face, LORD, I will seek." Do not hide Your face from me; Do not turn Your servant away in anger; You have been my help; Do not leave me nor forsake me, O God of my salvation. When my father and my mother forsake me, Then the LORD will take care of me.


Haha. With the right kind of prayer, He will be there. Good luck sa lahat.