si mamu ;)

that's my lola. :DD naalala ko lang uli siya kasi may narinig akong matandang babae sa kapitbahay na sinisigawan yung apo niya, "sa araw-araw na ginawa ng Diyos, hindi ka man lang matutong..." blah blah blah. parang kami nun. ayun lang talaga. she's my mother's mother at parehas silang madisiplina. >.< haha. sa kanya ko rin natutunan maglinis ng bahay, mag-alaga ng bata, magsaing, tsaka kung anu-ano pang "pambabaeng gawain". sa kanya ko rin natutunang magbawas ng oras sa mga libangang "walang kwenta". sabi niya lahat yun. haha. 

nung Christmas vacation bumisita kami sa kanila sa probinsya, tapos nagulat ako. :)) 72 years old na siya pero kahit kelan hindi ko sa kanya nakita yung signs ng aging. XD hahaha. i mean, kayang-kaya pa niyang maggardening, bumiyahe kung saan-saan, makipagtawanan samin--minsan nga mambabara pa siya, basta yun. para siyang mga fourty lang. haha, promise! so ayun nga, bumisita kami, tapos nagulat na nga ako. parang nabawasan yung lakas niya, better yet ang tamang term ay nanghihina na siya. i think. basta hindi na tulad nun.

niloloko nga niya kami nun e. or i hope loko lang yun. sabi niya pagnamatay daw siya marami raw siyang pamana. XD baka raw masiyahan pa kami nun. syempre ang mga walangyang kapatid ko, "ohh. malapit na ba yun?" ang sarap talagang batukan. anyway, ewan ko kung bakit sabi siya nang sabi ng mga ganung bagay e ayoko namang mawala pa siya. :D siya kasi nalakihan kong lola, namatay na yung mommy ni daddy e.

minsan nga e, pinapirma siya nung kapatid ko sa parang slam book. "what is your happiest moment?" sagot niya, "yana's birth." i didn't know what to say.

masaya rin naman ako dahil masaya siya ngayon, tuloy ang pagmamahalan nila ni kuyang (yung lolo ko, asawa niya syempre). i know it's a weird name, hindi ko rin alam kung saan napulot ng mag-anak namin yung pangalang yun. so... yun nga. they're happy, i'm happy.

that's all, thanks. :))